Home page
Γίνετε Συνδρομητής - Subscribe
Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017
Κατηγορία: Αφιερώματα
Τι σόι Θεός είναι αυτός που πιστεύεις;
Αντί να την παρηγορούν, η Αγγελική παρηγορούσε τους ασθενείς στο νοσοκομείο Σωτηρία!
(18/10/2010 16:10)
ΜΕΡΟΣ Ε’

Δύο ημέρες μετά την επιστροφή της στην Αθήνα η Αγγελική πήρε η ίδια τα αποτελέσματα των εξετάσεων της. Η σκιά στον πνεύμονα ήταν καρκίνος. Η μητέρα της με το που ανακοίνωσε την τελική διάγνωση λιποθύμησε, ενώ η αδελφή της άρχισε να κλαίει. Η Αγγελική τότε άρχισε να τις παρηγορεί.
Μην φοβάστε! Όλα θα πάνε καλά. Μια μικρή δοκιμασία είναι για την οικογένειά μας. Και οι δοκιμασίες προσφέρονται από το Θεό για την προσωπική μας πρόοδο.
Μην δικαιολογείς το Θεό. Εάν σε αγαπούσε δεν θα επέτρεπε να αρρωστήσεις. Τι σόι Θεός είναι αυτός που πιστεύεις; Σύνελθε λοιπόν Αγγελική και κοίταξε να δούμε τι μπορεί να κάνουμε με τους γιατρούς. Γιατί προσωπικά τέτοιο Θεό δεν θέλω να γνωρίσω στη ζωή μου. Προτιμώ να μείνω άθεη..., απάντησε η αδελφή της.
Και να στο εξηγήσω δεν θα μπορέσεις να το καταλάβεις τι σημαίνει αγάπη του Θεού. Ως άνθρωποι σκεφτόμαστε πολύ διαφορετικά, αφού επικεντρωνόμαστε σ’ αυτό που με την πρώτη ματιά βλέπουμε. Το σχέδιο, όμως του Θεού αποβλέπει στη σωτηρία μας. Να για παράδειγμα μια γυναίκα που γεννάει, πονάει φοβερά. Αλλά μπροστά στην ευτυχία που νιώθει καθώς αντικρύζει το παιδί της, ο πόνος όχι μόνο ξεχνιέται αλλά παντελώς διαλύεται και εξαφανίζεται. Έτσι είναι και με την αρρώστεια και τον πόνο που αυτή προκαλεί στον άνθρωπο. Εάν γίνει καλή χρήση τότε οδηγεί στην χαρά, στην ευτυχία, στη σωτηρία, στην αιωνιότητα...
Παλάβωσες μωρέ παντελώς με τα βιβλία που σου έδωσε ο Χρήστος και δεν ξέρεις τι λες. Κοίταξε να συμμορφωθείς και να δούμε τι θα κάνουμε. Τι σου είπε ο γιατρός, είπε η κυρά Ελένη, μόλις συνήλθε.
Ο γιατρός μου είπε πως θα χρειαστεί χειρουργική επέμβαση στον πνεύμονα. Θα αφαιρεθεί το μελάνωμα και όλα θα γίνουν καλά. Άρα αδίκως ανησυχείτε.
Τις επόμενες ημέρες η Αγγελική όχι μόνο δεν άλλαξε συμπεριφορά στο σπίτι και στην εργασία της στο αεροδρόμιο αλλά έδειχνε ευτυχισμένη, όσο ποτέ άλλοτε. Οι φίλες της δεν μπορούσαν να κατανοήσουν την ψυχραιμία της απέναντι στον καρκίνο. Οι γονείς της και οι λοιποί συγγενείς της ερμήνευαν την στάση της με την επιστροφή του Χρήστου στη ζωή της.
Γιατί ο Χρήστος όχι μόνο επέστρεψε κοντά της αλλά επανέλαβε και την πρόταση γάμου. Η Αγγελική όμως του απάντησε χαμογελώντας πως θα έπρεπε πρώτα να εγχειρισθεί και στη συνέχεια να αποφασίσει. Η πρόταση , ωστόσο, του Χρήστου την χαροποίησε. Την έκανε να πετάει στην κυριολεξία.
Σε καθημερινή βάση συναντιόταν πλέον μαζί του. Οι συζητήσεις τους αφορούσαν σχεδόν αποκλειστικά τις εμπειρίες και τα βιώματα του Χρήστου από τη συχνή συναναστροφή του με τον παπά των Αγράφων, τον γέροντα Παΐσιο, τον γέροντα Πορφύριο. Είχε συγκλονιστεί από τη ζωή των γερόντων αυτών και δεν χόρταινε να ακούει για το πως αντιμετώπιζαν τους ανθρώπους που ζητούσαν παρηγοριά.
Μακάρι βρε Χρήστο να ζούσε ο π. Πορφύριος και να πήγαινα κοντά του τους γονείς μου και την αδελφή μου.
Δεν νομίζω Αγγελική μου πως θα καταλάβαιναν. Να η μάνα σου δεν κατάλαβε αυτά που είπε ο γέροντας στα Άγραφα.
Τότε ούτε και εγώ τα συνειδητοποίησα. Ένιωθα μόνο καθώς τον αντίκρυζα μια αγαλλίαση, μια ευτυχία, μια χαρά. Ενδόμυχα μάλιστα τα έβαλα με τον εαυτό μου γιατί στερήθηκα όλα αυτά τα χρόνια την χαρά που δίδει ο Χριστός. Αντί να τρέχω να ανακαλύψω τη γύρη από τα πνευματικά άνθη, αντί να ρουφώ σαν τη μέλισσα το νέκταρ του ευαγγελίου μας κοιτούσα να βρω την ευτυχία στα κλαμπ, στα ξενύχτια, στα έξαλλα ντυσίματα της μόδας. Χρήστο, αν μιλήσω για αυτά που νιώθω αυτό τον καιρό θα με περάσουν για τρελή. Μόνο σε εσένα και στον π. Γεώργιο, τον πνευματικό μου μπορώ να τα λέω άνετα και να μην κινδυνεύω να παρεξηγηθώ. Να, ορισμένες φορές νιώθω να με κατευθύνει σε απλά πράγματα της καθημερινότητας ο γέροντας Παΐσιος. Έχω την εντύπωση πως μου σιγοψιθυρίζει και με συμβουλεύει. Να για παράδειγμα στη δουλειά είχα ένα πρόβλημα με ένα διευθυντή μου. Τον θεωρούσα δύστροπο και κακό και τον απέφευγα. Μια ημέρα τον είδα που ερχόταν και άκουσα μια εσωτερική φωνή να με προτρέπει να του μιλήσω. Χαμογέλασα και του είπα καλημέρα σας και καλή δύναμη. Εκείνος με κοίταξε περίεργα και ψιθύρισε «Ευχαριστώ σήμερα θα την χρειαστώ». «Κ. Διευθυντά μη ξεχνάτε όλοι σηκώνουμε τον σταυρό μας, άλλος πιο ελαφρύ άλλος πιο βαρύ. Υπομονή χρειάζεται και όλα διορθώνονται». Βρε Αγγελική σε είχα παρεξηγήσει. Τις προάλλες σου μίλησα πολύ άσχημα και σε πρόσβαλα. Συγχώρεσέ με έχω και εγώ τα προβλήματά μου...» Ήμουν και εγώ λίγο απότομη και οφείλω να σας ζητήσω συγνώμη, του απάντησα. Φεύγοντας μετά το μικρό αυτό διάλογο ένιωθα να έχει φύγει ένα βάρος από μέσα μου. Μια απλή καλημέρα του Θεού και ένα χαμόγελο ψυχής μετέτρεψε το μαύρο σε άσπρο. Από τότε ο δύστροπος διευθυντής έγινε ένας πολύ καλός φίλος... που με εμπιστευόταν. Το αρνητικό κλίμα που επικρατούσε γι’ αυτόν εξαφανίστηκε. Όλοι μιλούν για αληθινό θαύμα! Ναι, για μένα είναι ένα ακόμη θαύμα του μακαριστού γέροντα Παϊσίου. Κάνω μήπως λάθος;
Όχι, έτσι ακριβώς αθόρυβα παρεμβαίνουν οι άγιοι και διορθώνουν τα κακώς κείμενα, τόνισε ο Χρήστος.
Οι ημέρες περνούσαν και κανείς δεν καταλάβαινε πως η Αγγελική ήταν άρρωστη. Εργαζόταν κανονικά και μάλιστα ίσως και περισσότερο, αφού δεν ήταν λίγες οι φορές που κάλυπτε συναδέλφους που έπρεπε να απουσιάσουν. Έδειχνε θυσιαστικό πνεύμα για όλους προσπαθώντας να μιμηθεί στην πράξη τη ζωή των αγίων γερόντων. Έκανε άριστη διαχείριση του πόνου και της δοκιμασίας. Όπως έλεγε στον Χρήστο ως πρόβλημα μεγαλύτερο του καρκίνου θεωρούσε την απιστία των συγγενών της.
Μακάρι, Χρήστο να υπήρχε τρόπος να ζητήσω από το Θεό να μου δώσει λίγη μεγαλύτερη δοκιμασία και να την ανταλλάξω με την ενδυνάμωση της πίστης και τη στροφή στον Χριστό των δικών μας. Δεν τους αντέχω να τους βλέπω να βασανίζονται καθημερινά καταλογίζοντας στο Θεό ευθύνες.
Μετά την πάροδο λίγων μηνών και αφού η θεραπευτική αγωγή δεν απέδωσε, ο γιατρός ανακοίνωσε στην Αγγελική πως έπρεπε να χειρουργηθεί. Η εγχείρηση αποφασίστηκε να γίνει στις 8 Νοεμβρίου, την ημέρα της εορτής της. Μέχρι και την παραμονή της εγχείρησης συνέχιζε να εργάζεται κανονικά, σαν να μην συμβαίνει τίποτε, γεγονός που ξάφνιαζε τους πάντες.
Την ημέρα της εγχειρήσεως πήρε μαζί της τέσσερις εικόνες, του Χριστού, της Παναγιάς, του Αγίου Δημητρίου και του γέροντα Παϊσίου. Παρακάλεσε το γιατρό να της επιτρέψει να τις έχει κοντά της. Εκείνος έγνεψε καταφατικά.
Στην ολιγοήμερη παραμονή της στο νοσοκομείο Σωτηρία που νοσηλεύτηκε υπάρχουν μέχρι σήμερα ασθενείς που τη θυμούνται. Ο κυρ -Αλέκος γι ’α παράδειγμα που νοσηλευόταν το ίδιο διάστημα θυμάται τη μορφή της Αγγελικής πολύ έντονα. Και τη θυμάται γιατί ήταν η αιτία να ανακτήσει τη χαμένη ελπίδα του. Ακόμη και ο γιος του που έτυχε να ακούσει για την Αγγελική στο Άγιο Όρος μιλά πολύ συχνά γι’ αυτήν.
Την θυμάμαι να έρχεται πάνω από το κρεβάτι μου και να μου χαμογελά. Κυρ- Αλέκο εγώ είμαι γυναίκα και δεν φοβάμαι, πόσο μάλλον εσύ που είσαι και άνδρας και έχεις περάσει και από τον στρατό δεν πρέπει καθόλου να σκιάζεσαι. Τι στο καλό ένας τόσο δα καρκίνος θα μας φοβίσει; Σιγά μην το βάλουμε κάτω. Άντε σκάσε τώρα ένα χαμόγελο να του δείξουμε πως δεν τον φοβόμαστε, μου είπε η Αγγελική. Την ρώτησα τι είναι αυτό που της δίνει τόσο θάρρος. Τότε εκείνη μου έδειξε την εικόνα του Χριστού. Συμβούλευσε μάλιστα και το γιο μου που ήταν παρών στο διάλογο να στραφεί προς την Εκκλησία γιατί η αγάπη του Χριστού, όχι μόνο γιατρεύει κάθε πόνο αλλά προσφέρει την αληθινή ευτυχία που αναζητά κάθε άνθρωπος.
Το πρώτο που ζήτησε η Αγγελική από τον Χρήστο μόλις πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο Σωτηρία ήταν να πιουν μαζί ένα καφέ. Οι δύο νέοι πήγαν στην πιο κοντινή καφετέρια. Η Αγγελική άρχισε τότε να του εξιστορεί τις εντυπώσεις που αποκόμισε από την νοσηλεία της στο νοσοκομείο. Του έλεγε για το πόσο ανάγκη έχει σήμερα ο άνθρωπος από έναν καλό λόγο, από ένα χαμόγελο ειλικρινούς αγάπης. Κουβαλούσε ένα περίεργο βαλιτσάκι μαζί της, που συνδεόταν με τον θώρακα με ένα λάστιχο. Όπως η ίδια εξήγησε γελώντας της το είχε δώσει ο γιατρός γιατί είχε πάρει αέρα ο πνεύμονας... «Ήθελε και αυτός τον αέρα του» είπε. Εκείνο που σε εντυπωσίαζε πάντα στην Αγγελική πέραν της ομορφιάς της ήταν το θάρρος της. Αντιμετώπιζε κατά έναν πρωτοφανή για όλους τρόπο την σοβαρή ασθένεια. Μάλιστα κοιτούσε να παρηγορήσει τους άλλους και δεν νοιαζόταν για το πρόβλημά της.
Καθώς μιλούσαν χτύπησε το τηλέφωνο του Χρήστου. Στην τηλεφωνική γραμμή ήταν ο γέροντας από τα Άγραφα.
Τι κάνει Χρήστο το κορίτσι; Ρώτησε ο παπούλης
Καλά είναι γέροντα, μαζί είμαστε και πίνουμε καφέ.
Δώσ’ της το τηλέφωνο να της πω μια καλημέρα, είπε.
Ο Χρήστος έδωσε το τηλέφωνο στην Αγγελική.
Πως είσαι κοπέλα μου;
Καλά γέροντα, όλα φαίνεται πως πήγαν καλά...
Ο Άγιος Δημήτριος και οι Αρχάγγελοι ήταν μαζί σου όλες αυτές τις ημέρες. Χαροποίησες τον ουρανό καλό μου κορίτσι. Χαίρονται ο Χριστός και η Παναγιά μας.
Λίγες ημέρες αργότερα η Αγγελική μάθαινε πως η κυρά -Ελένη η μητέρα της, την ημέρα της εγχείρησης θεώρησε καλό να ανάψει ένα κερί και μπήκε σε μια Εκκλησία που συνάντησε στο δρόμο της. Η Εκκλησία λειτουργούσε με το Παλαιό Ημερολόγιο και τιμούσε τη μνήμη του Αγίου Δημητρίου. Τότε η Αγγελική σύνδεσε τα λόγια του παπά από τα Άγραφα με την εικόνα του Αγίου Δημητρίου που εκείνος της έδωσε, όταν τον επισκέφθηκε.
Μετά την εγχείρηση για προληπτικούς, όπως είπε ο γιατρός λόγους, προέβη σε κάποιες χημειοθεραπείες. Ο Χρήστος την πίεζε να απαντήσει στην πρόταση γάμου. Ας τελειώσει αυτή η περιπέτεια και θα δούμε, του έλεγε! Ο Χρήστος ανησυχούσε από όσα είχε πει ο γέροντας και επεδίωκε να την κάνει ευτυχισμένη και να είναι δίπλα της. Η Αγγελική από την άλλη δεν ήθελε να πάρει μια τόσο σοβαρή απόφαση πριν διαπιστώσει την αποκατάσταση της υγείας της.

Συντάκτης: Δ.ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2010
Home Page
  Εκτύπωση     Αποστολή     Σχολιασμός  
Το άρθρο αυτό δεν έχει σχολιαστεί από κανέναν επισκέπτη
Γράψτε το σχόλιο σας
Τίτλος σχολίου

Κυρίως μήνυμα

Ονοματεπώνυμο

e-mail



Παρακαλώ συμπληρώστε το εξαψήφιο κείμενο
όπως το βλέπετε στην εικόνα (πεζά / κεφαλαία).



Για να εμφανιστούν τα σχόλια σας, θα πρέπει να εγκριθούν από τους αρμόδιους διαχειριστές του web site.
Αφιερώματα

  Στήν σπηλιά οὔτε κρύο οὔτε ζέστη, οὔτε ἀρρώστια! Ἤμουν μία χαρά.

  Θαυμαστή συγκατοίκηση μέ φίδια, ἀρκοῦδες καί λαγούς!

  Οἰκογένεια χωρίς Χριστό εἶναι καταδικασμένη!

  Η μάχη με τον πόνο άνοιξε την ... καρδιά μου διάπλατα

  «Προπονητής» από τον Πανορμίτη ανέλαβε την Αγγελική

  Από την εξέδρα των φιλάθλων σέντερ –φορ στο γήπεδο του ουρανού

  Εμπρός ...στην Πύλη του Θεού

  Η δύναμη της ευλογίας στη θωράκιση του ανθρώπου

  Η συστημένη επιστολή του τρελο -Γιάννη

  Ο τρελο -Γιάννης της Αθήνας, ο διά Χριστόν σαλός

  Ο τρελο -Γιάννης της Αθήνας, ο διά Χριστόν σαλός

  Η «βασιλειάδα» του Μητροπολίτη Πειραιώς Καλλινίκου

  Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Σταυροδρομίου Κωνσταντινουπόλεως

  Ιερά Βασιλική, Σταυροπηγιακή καί Πατριαρχική Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους

  Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Ξηροποτάμου Αγίου Όρους

  Ο κατά Χριστόν σαλός ποιμένας της Μακεδονίας

  Γαληνεύει ψυχές και ενισχύει την πίστη ο Ιεράρχης της Ύδρας

  Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίας Τριάδος Χάλκης

  Με την ψήφο του κλήρου και του λαού η εκλογή των ποιμένων της εκκλησίας

  Η Προβληματική των Μεταμοσχεύσεων
www.vimaorthodoxias.gr
Πιστεύετε ότι η "έξυπνη Κάρτα του Πολίτη" σχετίζεται με τη στέρηση της προσωπικής ελευθερίας (αυτεξούσιο);
1. ΝΑΙ
2. ΟΧΙ
3. ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ
Αυτή την στιγμή υπάρχουν on-line οι παρακάτω χρήστες
Διαχειριστές 0
Επισκέπτες 109
Σύνολο Χρηστών 109
Ορθόδοξη Χριστιανοσύνη - Οδηγός Ορθόδοξων Πηγών στο Διαδίκτυο

ΜΗΝΙΑΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
Λαγουμιτζή 42, 117 45 - Αθήνα
Τηλ: 30 210 9212315, 9212 574
Fax: 30 210 9226970, Email: info@orthodoxia.gr