Η ιεραποστολική μαρτυρία του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου
(15/01/2010 16:38)
Επιχειρώντας μία ιστορική αναδρομή θα διαπιστώσουμε πως τις χρονικές περιόδους που η Πολιτεία και η Ορθόδοξη Εκκλησία συμπορεύτηκαν το Έθνος μας κυριάρχησε σε ολάκερη την οικουμένη δημιουργώντας ισχυρές αυτοκρατορίες μεγάλης προσφοράς στον άνθρωπο και μεγάλης διάρκειας. Όταν όμως, ο μιαρός Σατάν, ο δολοπλόκος του Σύμπαντος διαστρέβλωνε αυτή την ευλογημένη σχέση, τότε δημιουργούνταν σημαντικά προβλήματα παντός φύσεως. Παρόλα αυτά η Ορθοδοξία συνέχισε να πορεύεται και να ακτινοβολεί ακόμη και πατώντας πάνω σε αναμμένα κάρβουνα και αγκάθια. Ικανοί ιεραπόστολοι, ένθεοι ζηλωτές του ευαγγελικού χαρμόσυνου μηνύματος έγιναν τα ακτινοβόλα τόξα σε κάθε εποχή ρίχνοντας τα βέλη της αληθείας σε κάθε μεριά του κόσμου κάτω υπό αντίξοες συνθήκες.
Αυτό, ακριβώς συντέλεσε στο να διατηρήσει ο ουρανός σε ορθόδοξα χέρια τα ιστορικά Πατριαρχεία της Ορθόδοξης πίστης, τα οποία παραμένουν πάντοτε διαχρονικοί μάρτυρες υλοποίησης του σχεδίου του Θεού. Και ως τέτοιος διαχρονικός μάρτυρας νοείται το δευτερόθρονο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το οποίο έχει αναλάβει εδώ και αιώνες τη μετάδοση του θείου λόγου στη λεγόμενη Μαύρη Ήπειρο.
Την ιεραποστολική μαρτυρία του παλαίφατου Αλεξανδρινού θρόνου μετέφερε προσφάτως κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Ελλάδα ο καλοσυνάτος ιεραπόστολος του Κυρίου μας και ένθερμος ζηλωτής του Ευαγγελίου, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος. Στο πάντα χαρούμενο πρόσωπό του ήταν εμφανής η αγωνία του για το ποίμνιό του. Γι’ αυτό άλλωστε δίδει τους πάσης φύσεως αγώνες του. Για το ποίμνιο αυτό γίνεται ενίοτε επαίτης και ζητιάνος προκειμένου να εξασφαλίσει τα απαραίτητα προς το ζην σε μέλη της ορθόδοξης Εκκλησίας που αντιμετωπίζουν πρωτίστως το πρόβλημα της πείνας και που σε καθημερινή βάση βιώνουν το θάνατο μέσα από τις φοβερές επιδημίες, που στην κυριολεξία μαστίζουν τον πληθυσμό της Αφρικής.
Το ορθόδοξο φρόνημα που ολοένα και περισσότερο διεισδύει στην Αφρική είναι γεγονός πως επιλύει τα προβλήματα και επαναφέρει την ελπίδα και τη χαρά του ευαγγελικού μηνύματος στα χείλη των νέων αδελφών μας. Και στην ενίσχυσή του συνηγορεί η άδολη και ειλικρινής αγάπη του ταπεινού Θεόδωρου, του ακάματου εργάτη του Αμπελώνα του Κυρίου μας που έχει πλήρως συνειδητοποιήσει την αποστολή του αγκαλιάζοντας στην κυριολεξία τον πονεμένο άνθρωπο.
Είναι αλήθεια πως από τη στιγμή που ανέλαβε τα ηνία του Αλεξανδρινού θρόνου αυξήθηκαν οι ευλογίες του Θεού, σαφής ένδειξη της εύνοιας του ουρανού. Και αυξήθηκαν γιατί αποτίναξε από την πρώτη στιγμή τις παρωπίδες της νοσηρής εξουσίας που περίτεχνα τοποθετηθεί ο Σατάν για να αποκρύψει και να διαστρεβλώσει το απαστράπτον φως της τριαδικής θεότητας.
Έτσι, κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Εκκλησία της Ελλάδος άπλωσε διάπλατα τα χέρια του για να αγκαλιάσει και να ευχαριστήσει όλους τους φανερούς και κρυφούς αρωγούς του ιεραποστολικού έργου (Εκκλησία της Ελλάδος και ευεργέτες). Να ενημερώσει επίσης με ειλικρίνεια την πολιτική ηγεσία του τόπου χωρίς καμιά διάκριση για το έργο που επιτελείται και τις ευεργετικές για τον τόπο μας και το Έθνος μας προεκτάσεις αυτού. Να μεταδώσει ακόμη τον παλμό της ιεραποστολής και να συγχρονίσει με τους κτύπους της μεστής από αγάπη καρδιάς του τους Έλληνες Ορθοδόξους Χριστιανούς, ώστε να φέρουν πάντοτε στη σκέψή τους το φρόνημα της προσφοράς του οβολού της φτωχής χήρας, που επαίνεσε ο Κύριος. Να τιμήσει επιπλέον αυτούς που έφυγαν προς την αιωνιότητα φέροντας μαζί τους το στίγμα μίας μεγάλης αθόρυβης προσφοράς (αείμνηστο Ιωάννη Χατζηφώτη). Να επαινέσει και να βραβεύσει και αυτούς που αγωνίζονται από κάθε μετερίζι να διαδώσουν το Ευαγγέλιο ( Εκδόσεις Αλόη).
Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος με σύνεση, καρτερικότητα και υπομονή επιτελεί ένα μείζον ιεραποστολικό έργο μαζί μ’ όλους τους συνεργάτες του Επισκόπους, τους ιερείς και τους ιεραποστόλους. Και για το έργο αυτό κανείς σήμερα όσο και να πολεμά την Εκκλησία του Χριστού δεν μπορεί να αμφιβάλει. Δ.Μ.