 |
Κατηγορία:
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
|
|
Μέλος της ουράνιας πολιτείας του Χριστού ο Πατριάρχης Σερβίας Παύλος
Μια συνέντευξη διαφορετική μέ ένα λαμπρό και άγιο λευϊτη της Ορθόδοξης Εκκλησίας
(10/12/2009 15:39)
|
Του Διονύση Μακρή
Μία άγια μορφή, αληθινό κόσμημα στο στερέωμα της στρατευομένης Ορθοδοξίας εκδήμησε στην ουράνια Πολιτεία. Πήγε εκεί που διακαώς ποθούσε σ’ όλη τη ζωή του. Στον τόπο που επεδίωκε μέσω της εφαρμογής των εντολών του Κυρίου μας. Η απώλεια του είναι φυσικό να προκαλεί αισθήματα χαρμολύπης στο χριστεπώνυμο πλήρωμα της αγίας Εκκλησίας. Λύπη που γεννά η απουσία απ’ αυτούς που διακονούσε. Χαρά γιατί κάθε ορθόδοξος μπορεί πλέον να καυχιέται εν Χριστώ, για έναν ακόμη καλοσυνάτο πρέσβη μας στη χορεία των αγίων στον ουρανό. Ο λόγος για τον προσφάτως κοιμηθέντα Πατριάρχη Σερβίας Παύλο, ο οποίος έφυγε πλήρης ημερών σε ηλικία 95 ετών στις 15 Νοεμβρίου, μετά από διετή νοσηλεία σε νοσοκομείο του Βελιγραδίου.
Δυό αναμνήσεις κουβαλώ χρόνια τώρα, ως καρφίτσα στο πέτο για τον αγνό αυτό διάκονο και λειτουργό του Υψίστου, για τον ταπεινό άνθρωπο της προσφοράς και της αδιάλειπτης προσευχής. Γνώρισα για πρώτη φορά τον άξιο αυτό λευίτη στο πλοίο που μας μετέφερε στην Πάτμο για τους εορτασμούς της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου το 1995. Νεαρός και άπειρος τότε δημοσιογράφος της εφημερίδας «Η Καθημερινή» και πτυχιούχος της θεολογικής Σχολής. Ο μακαριστός Πατριάρχης Παύλος καθώς ανέβηκε στο πλοίο ρώτησε να μάθει την ώρα που θα φθάναμε στην Πάτμο. Βρέθηκα κοντά στο διάλογο που έγινε με αξιωματικό του πληρώματος, αφού η παρουσία του μου κέντριζε την περιέργεια. Θύμιζε κατά πολύ τον γέροντα Αγιορείτη Παϊσιο. Στη συνέχεια απευθύνθηκε στον ελληνομαθή Επίσκοπο που τον συνόδευε και του είπε να φροντίσει να βρεθεί ιερός ναός προκειμένου να τελέσει τη Θεία Λειτουργία, το πρωί που θα φθάναμε στην Πάτμο. Μου έκανε εντύπωση η ταπεινοφροσύνη και το γεγονός πως κάτι ψιθύριζε συνεχώς καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης. Πίστεψα τότε ο ανόητος πως μπορεί να ήταν απόρροια κάποιας ασθένειας. Και χωρίς να το πολυσκεφθώ ρώτησα τον συνοδό του Επίσκοπο τι ψιθυρίζει. Εκείνος με κοίταξε με απορία-ίσως ξαφνιάστηκε από την ηλίθια ερώτησή μου- και είπε: «Ο Πατριάρχης μας αγαπά την αδιάλειπτη προσευχή...». Τον παρακάλεσα να του μεταβιβάσει να μείνει για λίγο στην αίθουσα προκειμένου να αποσπάσω μία μικρή συνέντευξη. Του μεταβίβασε το αίτημα αν και το κατάλαβε ο μακαριστός, μιας και γνώριζε την ελληνική γλώσσα. Γέλασε. Ευγενικά μου είπε πως έπρεπε να αποσυρθεί για την τέλεση του κανόνα του, επικαλούμενος συνάμα πως θα έπρεπε να ξυπνήσει στις πέντε το πρωί για να λειτουργήσει.
Το πρώτο μου μέλημα την επόμενη το πρωί ήταν να ρωτήσω που βρίσκεται ο Πατριάρχης. Αξιωματικός του πληρώματος απάντησε πως κατέβηκε από το πλοίο στις πέντε το πρωί και πήγε στο Κάθισμα της Παναγίας της Κουμάνας για να λειτουργήσει!
Ο μακαριστός Πατριάρχης Παύλος διέφερε κατά πολύ από τους υπολοίπους ρασοφόρους μας που μετείχαν στον εορτασμό. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας στο αρχονταρίκι της Μονής κατάφερα, έστω και για λίγο και συζήτησα μαζί του, παρουσία και του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου. «Πρόκειται για άριστο λευίτη και αγνό ταπεινό άνθρωπο» μου ψιθύρισε χαμηλοφώνως ο κ. Αναστάσιος. Εκείνος σαν να το άκουσε. Έσκυψε το κεφάλι σαν μικρό παιδί από ντροπή και απομακρύνθηκε πιθανόν ενοχλημένος από τον έπαινο... Αυτή τη σκηνή την κουβαλώ πάντα στη σκέψη μου.
Η δεύτερη συνάντηση με τον καλό αυτό Πατριάρχη έγινε το Σεπτέμβριο του 2001 στο βομβαρδισμένο Βελιγράδι με την ευκαιρία της επίσκεψης του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου. Μιλήσαμε για λίγο στην αίθουσα του Πατριαρχείου σε δεξίωση υποδοχής. Τον έβλεπα πως τέτοιες εκδηλώσεις δεν του ταιριάζουν. Διέκρινα την αμηχανία του. Ήταν έξω από τα νερά του... Πήρα την ευχή του και στήθηκα δίπλα του για μία αναμνηστική φωτογραφία. Στο πρόγραμμα αναγραφόταν δείπνο στο ξενοδοχείο και θεώρησα πως εκεί θα ήταν η καλύτερη ευκαιρία να του μιλήσω. Όμως, ήμουν άτυχος, γιατί δεν ήρθε. Ο Επίσκοπος Ειρηναίος που τον εκπροσώπησε μου αποκάλυψε πως ο μακαριστός λειτουργεί καθημερινά στον νεόκτιστο τότε ναό του Αγίου Σάββα και γι’ αυτό δεν τρώει τα βράδια.
Τον ρώτησα που βρίσκεται ο ναός. Την άλλη μέρα το πρωί ξέφυγα από την αποστολή και πήγα στον ιερό ναό. Δέκα περίπου πιστοί βρισκόμασταν μέσα σ’ αυτόν συμπεριλαμβανομένων του Πατριάρχη Παύλου και ενός διακόνου. Λειτουργούσε ως απλός ιερέας και όχι ως Επίσκοπος. Κήρυξε το λόγο στους πιστούς κοινώνησε δυό -τρεις εξ αυτών και μοίρασε το αντίδωρο. Αν και μεγάλος ο ναός ένιωσα βιώματα που μόνο στο Άγιο Όρος έχω ζήσει. Με αναγνώρισε μόλις με είδε και μου χαμογέλασε. Πήρα την ευχή του σιωπηλός και έφυγα ικανοποιημένος. Ένιωθα ευνοούμενος γιατί πήρα μέσω του παραδείγματός του την καλύτερη συνέντευξη. Η ταπεινή άγια παρουσία του μιλούσε απ’ ευθείας στην καρδιά και έδινε απαντήσεις σε πάγια ερωτήματα της ψυχής.
Ο Επικήδειος λόγος του Οικουμενικού Πατριάρχη
Τα λόγια του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου ο οποίος προεξήρχε της εξοδίου ακολουθίας σφραγίζουν την εικόνα του άριστου εκκλησιαστικού ανδρός και σηματοδοτούν την αγιότητά του.
«...Σύμπας ο απορφανισθείς χριστώνυμος Σερβικός λαός, ο απολέσας τον φιλοστοργότατον Πατέρα, τον θεόσοφον Διδάσκαλον, τον μέγαν παρηγορητήν και Κυρηναίον του σταυρού του, εις ημέρας κατ’ εξοχήν αυχμηράς και κυριολεκτικώς τραγικάς δια την Σερβίαν, «έναρξαι θρήνου... πίκρανον κλαυθμόν και θέρμανον κοπετόν και ποίησον το πένθος κατά την αξίαν αυτού»!
Αποτελεί, αδελφοί, κοινόν μυστικόν της ανά την Οικουμένην Εκκλησίας ότι ο από Ράτσκας και Πρεζρένης μακαριστός Πατριάρχης των Σέρβων Παύλος ο Στόϊτσεβιτς δεν ήτο εις συνήθων μέτρων Πρωθιεράρχης. Άλλωστε και η μορφή αυτού και η όλη παρουσία ηκτινοβόλει οσιότητα και δικαιοσύνην!
Αδαμάντινος το ήθος, εθελουσίως πάμπτωχος, ασκητής υπενθυμίζων τους αρχαίους Πατέρας της ερήμου, νηστευτής, αδιαλείπτως προσευχόμενος, πράος, ειρηνικός και ταπεινός τη καρδία, αλλά και μαχητής ανυποχώρητος και θυσιαστικός οσάκις παρίστατο ανάγκη, πύρινος λειτουργός του ιερού θυσιαστηρίου, πνευματέμφορος, συνεκέντρωνεν εις εαυτόν, ως θα έλεγε περί Μελετίου Αντιοχείας Γρηγόριος ο Νύσσης, «Δαβίδ την πραότητα, Σολομώντος την σύνεσιν, Μωϋσέως την αγαθότητα, Σαμουήλ την ακρίβειαν, Ιωσήφ την σωφροσύνην, Δανιήλ την σοφίαν, Ηλιού τον ζήλον της πίστεως, Ιωάννου την παρθενικήν αφθορίαν».
Ευρυμαθής άλλωστε Θεολόγος, προφητικός κήρυξ του Ευαγγελίου, φιλάδελφος, φιλότεκνος, ελεημονέστατος, πλήρης σπλάγχνων οικτιρμών, διαλλακτικός, ειρηνοποιός, ανήρ ανοικτών οριζόντων και με άμεσον επαφήν με την σύγχρονον πραγματικότητα, υπήρξε στοιχείον μέγα της Εκκλησίας των ημερών μας, φέρων έκτυπον την σφραγίδα της αγιότητος»!
Ας έχουμε την ευχή του.
Συντάκτης: Δ.ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2009
|
|
|
 |
 |
|
|
Εκτύπωση
|
Αποστολή
|
Σχολιασμός
|
Για να εμφανιστούν τα σχόλια σας, θα πρέπει να εγκριθούν από τους αρμόδιους διαχειριστές του web site.
|
|
|
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Αυτή την στιγμή υπάρχουν on-line οι παρακάτω χρήστες |
| Διαχειριστές |
0 |
Επισκέπτες |
27
|
|
| Σύνολο Χρηστών |
27
|
|
|
|
|
Τηλ: 30 210 9212315, 9212 574
Fax: 30 210 9226970, 
Email: