Κατηγορία:
Έρευνα
|
|
ΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΠΕΡΙ ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΤΗΣ ΚΑΜΠΑΛΑ
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΟΝΗΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ (ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ) ΥΠΟΧΡΕΩΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΝΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΤΟΥΣ (Έννοια «Θεουργίας», η «Ιερής Μαγείας», η «Μαγείας του Φωτός»).
(23/08/2009 20:09)
|
ΜΕΡΟΣ Β
Παραθέτουμε ένα απάνθισμα Καμπαλιστικών διδασκαλιών περί «Θεουργίας», η οποία -υποτίθεται- είναι η αγνότερη μορφή της Μαγείας! Πιο ...λευκή κι απ' τη «Λευκή»!
Η Θεουργία, λοιπόν, σύμφωνα με τις διδασκαλίες της Καμπάλα, αποτελεί έργο Θεού, που πραγματοποιείται από τον Μάγο, κατ' εκχώρηση Θεϊκής δύναμης και εξουσίας, από τον ίδιο τον Θεό προς αυτόν’ είναι «η πραγματοποίηση του θείου μέσα στην ύλη». Θεουργός είναι εκείνος ο άνθρωπος, ο οποίος - έχοντας μυηθεί στην υπέρτατη και μυστική σοφία της Καμπάλα, κι έχοντας εξαγνίσει τον εαυτό του σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θεωρείται πρότυπον αρετής, δικαιοσύνης και αγνότητας για τον Θεό - επιτυγχάνει, με ειδικές τελετουργίες, να λαμβάνει απ' Αυτόν την έγκρισή Του κι ένα μέρος της δικής Του δύναμης και εξουσίας επί του άϋλου και αόρατου κόσμου των πνευμάτων, προκειμένου, αντ' Αυτού και ως εκπρόσωπος Του επί γης, να επιτελεί, με τη βοήθεια των πνευμάτων, έργα Θεϊκής τελειότητας και πρόνοιας στον υλικό κόσμο. Ο Θεουργός «είναι ένας δημιουργός, ο οποίος κατέχει πρώτ' απ' όλα τη γνώση αλλά και την αγάπη, για να μπορεί να δίνει ζωή σ' αυτή τη γνώση. Γι' αυτό όταν μιλάει, ο λόγος του, που είναι γεμάτος από αυτό το φως και αυτή τη ζεστασιά, από αυτή τη σοφία και αυτή την αγάπη, γίνεται ισχυρός. Και μ' αυτόν τον τρόπο παράγει αποτελέσματα μέσα σ' ολόκληρο τον κόσμο, μέσα σε ολόκληρη τη δημιουργία, στον ορατό και στον αόρατο κόσμο, για να βάζει σε κίνηση τους ανθρώπους, τους αγγέλους, τους αρχαγγέλους, τα πνεύματα και τα στοιχεία». Ο Θεουργός μπορεί να «συναλλάσσεται με τον Θεό δια μέσου των ιερών του Αγγέλων και όλων των πνευμάτων, καλών και κακών». Αυτό συμβαίνει, κατά τις Καμπαλιστικές διδασκαλίες, διότι, σύμφωνα με τις «...υψηλές επιστήμες της Καββάλα και της Μαγείας... Ο Θεός, θέλοντας να εξυψώσει τον άνθρωπο προς την ηθική απολύτρωση, αποσύρεται και του αφήνει τη διακυβέρνηση του δημιουργημένου κόσμου. Δίνει τη δυνατότητα να Τον αισθανθεί ο άνθρωπος μέσα από το μεγαλείο και την αρμονία της Φύσης, έτσι, ώστε σταδιακά να γίνει τέλειος μέσω της συνεχούς ενδυνάμωσης της ιδέας, ότι γίνεται σαν το δημιουργό του».
Έτσι, λοιπόν, (κατά τις διδασκαλίες, πάντοτε, της Καμπάλα) ο Θεουργός, με την άδεια και τη χάρη του Θεού, αποκτά τη δύναμη να επικοινωνεί με τον αόρατο κόσμο των πνευμάτων και να εξουσιάζει όλα τα πονηρά και κακοποιά πνεύματα (δαίμονες), ώστε να μπορεί, με την αόρατη - και για τον λόγο αυτό ανεπαίσθητη, μη αντιληπτή κι ακατανόητη απ’ τους ανθρώπους - βοήθειά τους, να πραγματοποιεί οποιαδήποτε επιθυμία του στον υλικό κόσμο• διότι, όπως αναφέρουν τα Καμπαλιστικά κείμενα, ο Θεουργός, έχοντας κατανοήσει και κατακτήσει την ΑΠΟΛΥΤΗ γνώση και την ΥΠΕΡΤΑΤΗ σοφία «κατέχει την Επιστήμη του Θεού ...είναι ζωντανός καταπιστευματοδόχος της ...και την χρησιμοποιεί» έτσι, ώστε να «προσφέρει τη θετική κι ευεργετική επιθυμία πάνω στις υπόλοιπες επιθυμίες ...είναι ο κυρίαρχος πάντων και όταν αυτός λέει ΕΓΩ ΘΕΛΩ είναι ο ίδιος ο ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ» και «Δεν υπάρχει δύναμη, που να μη μπορεί να υποταχθεί στην υπηρεσία της Μαγικής Θέλησης» τον Θεουργού, αφού (σύμφωνα πάντοτε με τις αντιλήψεις των Καμπαλιστών), ο,τι κι αν κάνει το κάνει «...για τη δόξα του Θεού».
Αυτή η Μαγική Θέληση, όπως ήδη προαναφέρθηκε, εκτελείται και πραγματοποιείται στον υλικό κόσμο με τη βοήθεια των πνευμάτων του άϋλου κι αόρατου κόσμου.
Ο ΛΟΓΟΣ, για τον οποίο, σύμφωνα με τις διδασκαλίες της Πρακτικής Καμπάλα, εκχωρείται και μεταβιβάζεται από τον Θεό στον Θεουργό η δύναμη εξουσιασμού των δαιμόνων, είναι ότι «Τα πνεύματα του σκότους, σαν τιμωρία (για την ανυπακοή τους προς τον Θεό) έχουν καταδικαστεί απ' αυτόν να υπηρετούν τους μυημένους στη Μαγεία του Φωτός. Η διαβεβαίωση, που δίνει σε χειρόγραφό του ένας Καββαλιστής Μάγος (Θεουργός) του Μεσαίωνα, ο Αβραάμ, από την πόλη Worms της Γερμανίας (1362-1458), προς τον γιο του Λαμέχ (αλλά και προς κάθε επίδοξο και υποψήφιο Μάγο της σημερινής εποχής), είναι τόσο σαφής κι αποκαλυπτική (για να καταλάβει κανείς τον πυρήνα της Καμπαλιστικής διδασκαλίας, αλλά και ποιές δυνάμεις κρύβονται πίσω απ' τη «Λευκή» Μαγεία), ώστε αξίζει να διαβασθεί με ιδιαίτερη προσοχή και να εντυπωθεί στη μνήμη κάθε Χριστιανού. Γράφει, λοιπόν, στην αρχή του τρίτου μέρους του χειρογράφου του ο Μάγος όσα διδάχθηκες κι αν έκανες μία θεάρεστη ζωή, τότε θα έλαβες ήδη αυτή την αληθινή σοφία κι ο διάβολος δεν θα μπορεί πια να σου κάνει κανένα κακό. Απεναντίας μάλιστα θα σε υπηρετεί, όπως κι όλη η ακολουθία του»!!!
Η παραπάνω μεταβίβαση δύναμης και εξουσίας για την υποταγή των δαιμόνων, (πάντοτε κατά τις διδασκαλίες της Πρακτικής Καμπάλα) γίνεται δια μέσου ενός «Αγγέλου», ο οποίος «παραχωρείται» απ' τον Θεό, στον Μάγο (Θεουργό) ως σύμβουλος και προστάτης του, κι εμφανίζεται σ' αυτόν, κατόπιν ειδικών εξαγνιστικών κι επικλητικών τελετουργιών. Ο «Άγγελος» αυτός είναι ο σύνδεσμος μεταξύ Θεού και Μάγου και «ανοίγει τις πύλες» του άϋλου κι αόρατου κόσμου, αποκαλύπτοντας στον Μάγο όλα τα μυστικά, που πρέπει να γνωρίζει, δηλαδή (α) την ιεραρχία, τ' αξιώματα, τα ονόματα, τις ιδιότητες, ικανότητες και ιδιαίτερες γνώσεις των δαιμόνων, (β) τα σύμβολα («σφραγίδες» και «τετράγωνα»), που έχει ο κάθε δαίμονας και τους τρόπους κατασκευής, φύλαξης, χρήσης και καταστροφής αυτών των συμβόλων, (γ) τα τελετουργικά τυπικά (δηλαδή τις διαδικασίες και τις επικλήσεις) που πρέπει να τηρούνται, για την (αόρατη η και ορατή) εμφάνιση των δαιμόνων, όταν τους καλεί ο Μάγος, (δ) τους τύπους των εξορκισμών, που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την πλήρη υποταγή των δαιμόνων στον Μάγο και τη δέσμευσή τους να εκτελούν όλες τις επιθυμίες του, (ε) τους όρους και τα συνθήματα επικοινωνίας καθώς και τους κανόνες ασφάλειας, με τους οποίους μπορεί ο Μάγος να συνεργάζεται με τους δαίμονες, μ' επιτυχία και χωρίς κινδύνους, (στ) οδηγίες και τύπους τελετουργιών και εξορκισμών, για την προφύλαξη, προστασία και αποδέσμευση του Μάγου από δαίμονες επικίνδυνους, δύστροπους, μοχθηρούς η «αναρμόδιους» να εκτελέσουν την συγκεκριμένη επιθυμία κι εντολή του.
Αυτό, με πολύ λίγα και απλά λόγια, είναι το αποκρυπτογραφημένο απόσταγμα των διδασκαλιών της Πρακτικής Καμπάλα, που απετέλεσε, όχι μόνο τη βάση της Μεσαιωνικής Μαγείας, αλλά και το θεωρητικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο εκκολάφθηκε, αναπτύχθηκε, διαδόθηκε και εξαπλώθηκε σε όλο τον Χριστιανικό κόσμο - δια μέσου των ποικιλώνυμων αποκρυφιστικών οργανώσεων - η διάκριση της Μαγείας σε «καλή» (Λευκή) και «κακή» (Μαύρη), ανάλογα (τάχα) με τους σκοπούς, για τους οποίους αυτή χρησιμοποιείται.
Όλες οι μυστικές, και κρυπτογραφημένες σε τόμους τόννων και τόννους τόμων, θεωρίες και οδηγίες της Πρακτικής Καμπάλα δεν είναι τίποτα άλλο, παρά διδασκαλίες ανομίας, δηλαδή επικοινωνίας και συνεργασίας ανθρώπων με πονηρά πνεύματα (δαίμονες), που είναι βδελυρές, όπως έχουμε προαναφέρει, όχι μόνο κατά την Χριστιανική Διδασκαλία, αλλά και κατά το επίσημο δόγμα της Ιουδαϊκής Θρησκείας. Η προέλευση αυτών των διδασκαλιών θα πρέπει ν' αποδοθεί στην προσπάθεια, που κατέβαλαν πολλοί «νομικοί» (διδάσκαλοι του Μωσαϊκού Νόμου, ραββίνοι), προκειμένου: (α) να περισώσουν τις «πολύτιμες» (γι' αυτούς τους ίδιους, και το κύρος του Ιουδαϊκού Ιερατείου) μυστικές γνώσεις περί της Αιγυπτιακής, της Χαλδαϊκής και Βαβυλωνιακής Μαγείας, που είχαν αποκτήσει από τις εποχές της αιχμαλωσίας των Ιουδαίων στην Αίγυπτο και στην Βαβυλώνα, εντάσσοντάς τις (κρύβοντάς τις) μέσα στην εσωτερική μυστική Ιουδαϊκή παράδοση ως γνώσεις, που προέκυπταν (τάχα) από διάφορες ερμηνείες κι αλληγορίες των κειμένων της Τορά (Πεντατεύχου, του Μωσαϊκού Νόμου), (β) να διαφυλάξουν την αίγλη, την υστεροφημία, αλλά και τον πλούτο των απόκρυφων γνώσεων του Βασιλιά Σολομώντα, δικαιολογώντας και καλύπτοντας, με διάφορες ερμηνείες, την άνομη και βδελυρή ενασχόλησή του με τη Μαγεία, παρά τις σαφείς εντολές, απαγορεύσεις και προειδοποιήσεις του Θεού, που είχαν δοθεί στον ίδιο(105), και περιλαμβάνονταν και στην Τορά (90), και (γ) να εκμεταλλευθούν μυστικά, προς όφελος των ιδίων και των απογόνων τους, όλες τις πρακτικές και τεχνικές αυτής της άνομης «σοφίας» των Αιγυπτίων, των Χαλδαίων, των Βαβυλωνίων και του Βασιλιά Σολομώντα. Έτσι μέσα από διάφορες μυστικές διαθήκες, που άφηναν οι «μυημένοι» νομικοί (ραββίνοι) προς τους πρωτότοκους, συνήθως, γιους τους (όπως αυτή του Αβραάμ της Worms προς τον γιο του Λαμέχ), προέκυψαν διάφορες συλλογές με πρακτικές οδηγίες και συνταγές της μυστικής «τέχνης» του Σολομώντα, που, με την πάροδο του χρόνου, άρχισαν να κυκλοφορούν και να εμπλουτίζονται από αντιγραφή σε αντιγραφή κι από έκδοση σε έκδοση. Η πιο γνωστή απ' αυτές είναι η συλλογή με τον τίτλο, άλλοτε «Τα κλειδιά του Σολομώντα», κι άλλοτε «Η μεγάλη κλείδα του Σολομώντα», η οποία στις μέρες μας, παραποιημένη, εμπλουτισμένη, με αμέτρητες προσθήκες άγνωστων αντιγραφέων, και εκλαϊκευμένη, είναι γνωστή ως «Σολομωνική»(105) (προσφιλές ανάγνωσμα ενός πολύ μεγάλου αριθμού μαθητών Γυμνασίου και Λυκείου στον τόπο μας!).
(Συνεχίζεται)
Συντάκτης: ΠΑΛΑΙΤΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΙΟΥΛΙΟΣ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2009
|
|
|
Τηλ: 30 210 9212315, 9212 574
Fax: 30 210 9226970, 
Email: