Home page
Εκδόσεις ΑΚΤΕ - AKTE Publications
Δευτέρα, 20 Μαϊου 2019
Εμφάνιση περιγραφής κατηγορίας Συνοπτική Παρουσίαση
ΕΝΟΡΙΕΣ - ΙΕΡΕΣ ΜΟΝΕΣ - ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΑ
Αφιερώματα
Η μάχη με τον πόνο άνοιξε την ... καρδιά μου διάπλατα
(19/1/11 15:34)
ΜΕΡΟΣ Ζ

Βίωσα την πίστη μέσα από την ασυνείδητη αρχικά ανάγκη να στηριχθώ από κάπου’ μέσα από την ανθρώπινη λαχτάρα να ελπίζω στην αποκατάσταση της υγείας μου.

Πως άραγε επιτρέπει ο καλός Θεός τόσο πόνο στον άνθρωπο; Γιατί δεν τον απέφυγε ούτε ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός Του; Τι μυστήριο κρύβεται πίσω από τον πόνο που ο άνθρωπος σ’ όλη τη ζωή του προσπαθεί και αγωνίζεται με κάθε μέσο να αποφύγει; Μήπως ο πόνος είναι η πύλη της αιωνιότητας; Κι αν ναι, τότε ποιο είναι το κλειδί που την ανοίγει; Ποιος μπορεί να λύσει τις απορίες αυτές αγαπημένε μου Χρήστο;
Μη με ρωτάς εμένα Αγγελική τις απαντήσεις αυτές μόνο ο παπάς από τ’ Άγραφα μπορεί κατά τη γνώμη μου να τις δώσει. Τι λες είσαι έτοιμη να ανηφορίσουμε προς τ’ εκεί μήπως και λύσει τις απορίες αυτές που ταλανίζουν και τη δική μου σκέψη;
Όχι καλέ μου Χρήστο δεν θα επισκεφθούμε τώρα τον παπά. Θέλω πρώτα να ρουφήξω, όπως η μέλισσα τη γύρη, τις εμπειρίες και της νέας δοκιμασίας που επέτρεψε ο Κύριος για μένα. Μη σχηματίσεις τη λανθασμένη εντύπωση πως είμαι γενναία ή θεοπάλαβη. Κάθε άλλο, θα έλεγα. Πιο δειλή και φοβητσιάρα γυναίκα από μένα δεν υπάρχει σ’ ολάκερη την οικουμένη.  
«Προπονητής» από τον Πανορμίτη ανέλαβε την Αγγελική
(22/11/10 14:07)

Σ’ αυτόν τον αγώνα ζήτησα να έχω προπονητή τον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Δεν σου κρύβω πως η συμφωνία κλείστηκε στον Πανορμίτη αλλά νομίζω πως το συμβόλαιο θα κλειστεί στο Μανταμάδο της Μυτιλήνης.



Γράφει ο Διονύσης Μακρής

ΜΕΡΟΣ ΣΤ

Οι ημέρες κυλούσαν ήρεμα. Οι κανονικοί καθημερινοί ρυθμοί μετά την εγχείρηση επανήλθαν. Η κατάσταση στο σπίτι σχεδόν είχε ηρεμήσει. Στην εργασία της όλοι πίστευαν πως η Αγγελική είχε νικήσει τη μάχη με την επάρατη νόσο! Ο μόνος που ενδόμυχα πλέον ανησυχούσε ήταν ο Χρήστος. Οι προτροπές του παπά των Αγράφων στριφογυρνούσαν συνεχώς στη σκέψη του. «Μην εγκαταλείψεις Χρήστο το κορίτσι. Να τη στηρίζεις τώρα στις δυσκολίες της και στον αγώνα της»! Η διάχυτη άλλωστε ζωγραφισμένη αγωνία στο πρόσωπο του ταπεινού λευίτη τον έβαζε σε σκέψεις... και τον βύθιζε σε περισυλλογή.
Και αυτό γιατί η τάχιστη, βελτίωση της υγείας της Αγγελικής, αμέσως μετά την εγχείρηση τον είχε κάνει να πιστεύει πως ο παπάς έκανε λάθος στη διάγνωση! Μία διαμάχη είχε ξεσπάσει με την αμφιβολία της λανθασμένης διάγνωσης που διογκωνόταν... από τη μία και από την άλλη με τα βιώματα, τις εμπειρίες και τα θαύματα που είχε δει κατά τη συναναστροφή του με τον ταπεινό γέροντα.
Σχεδόν ένα μήνα μετά την εγχείρηση, αφού πλέον ο γιατρός είχε αφαιρέσει και το «βαλιτσάκι» που είχε τοποθετήσει για να αντιμετωπίσει το μετεγχειρητικό πρόβλημα που προκλήθηκε με τον «αέρα στους πνεύμονες», η Αγγελική θεώρησε υποχρέωση να μεταβεί στα νησιά της Σύμης και στην Μυτιλήνη. Ήθελε διακαώς να ευχαριστήσει τον Αρχάγγελο Μιχαήλ,  
Τι σόι Θεός είναι αυτός που πιστεύεις;
(18/10/10 16:10)
ΜΕΡΟΣ Ε’

Δύο ημέρες μετά την επιστροφή της στην Αθήνα η Αγγελική πήρε η ίδια τα αποτελέσματα των εξετάσεων της. Η σκιά στον πνεύμονα ήταν καρκίνος. Η μητέρα της με το που ανακοίνωσε την τελική διάγνωση λιποθύμησε, ενώ η αδελφή της άρχισε να κλαίει. Η Αγγελική τότε άρχισε να τις παρηγορεί.
Μην φοβάστε! Όλα θα πάνε καλά. Μια μικρή δοκιμασία είναι για την οικογένειά μας. Και οι δοκιμασίες προσφέρονται από το Θεό για την προσωπική μας πρόοδο.
Μην δικαιολογείς το Θεό. Εάν σε αγαπούσε δεν θα επέτρεπε να αρρωστήσεις. Τι σόι Θεός είναι αυτός που πιστεύεις; Σύνελθε λοιπόν Αγγελική και κοίταξε να δούμε τι μπορεί να κάνουμε με τους γιατρούς. Γιατί προσωπικά τέτοιο Θεό δεν θέλω να γνωρίσω στη ζωή μου. Προτιμώ να μείνω άθεη..., απάντησε η αδελφή της.
Και να στο εξηγήσω δεν θα μπορέσεις να το καταλάβεις τι σημαίνει αγάπη του Θεού. Ως άνθρωποι σκεφτόμαστε πολύ διαφορετικά, αφού επικεντρωνόμαστε σ’ αυτό που με την πρώτη ματιά βλέπουμε. Το σχέδιο, όμως του Θεού αποβλέπει στη σωτηρία μας. Να για παράδειγμα μια γυναίκα που γεννάει, πονάει φοβερά. Αλλά μπροστά στην ευτυχία που νιώθει καθώς αντικρύζει το παιδί της, ο πόνος όχι μόνο ξεχνιέται αλλά παντελώς διαλύεται και εξαφανίζεται.  
Από την εξέδρα των φιλάθλων σέντερ –φορ στο γήπεδο του ουρανού
(10/11/09 10:30)

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ονομάζομαι Γιώργος.... Γεννήθηκα σε ένα χωριό της Μεσσηνίας αλλά από την εφηβική σχεδόν ηλικία ήρθα στην Αθήνα για να δουλέψω. Με το ζόρι τελείωσα την Γ’ τάξη Γυμνασίου. Δεν τα αγαπούσα και πολύ τα γράμματα. Ένας θείος μου είχε κατάστημα στην κεντρική Λαχαναγορά στο Ρέντη και με πήρε στη δούλεψή του. Έπιανα δουλειά τα χαράματα και σχολούσα πριν το μεσημέρι. Είχαμε είδη μαναβικής. Η καθημερινή ασχολία μου, εκτός της εργασίας, όμως, ήταν η ομάδα του Ολυμπιακού και οι γυναίκες. Με την ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού είχα αναπτύξει μία ψυχική σύνδεση που επηρέαζε σχεδόν όλη τη ζωή μου. Η πορεία της ομάδας κατά κάποιο περίεργο τρόπο έπαιζε ουσιαστικό ρόλο στην καθημερινότητά μου. Χαιρόμουν και γλεντούσα με τις νίκες. Έπινα, χόρευα, φώναζα. Ένιωθα ευτυχής. Απογοητευόμουν και απελπιζόμουν με τις ήττες και τα έσπαγα. Τσακωνόμουν, απομονωνόμουν απ’ όλους. Και με το ζόρι πήγαινα ακόμη και στη δουλειά.

 
Εμπρός ...στην Πύλη του Θεού

Ο γλυκός ήχος των συγκεντρωμένων παιδιών των Βεδουΐνων που αναζητούσαν μία βοήθεια έξω από τη Ιερά Μονή του Προφήτη Μωυσέως αποτέλεσε γι’ άλλους ευχάριστο και για άλλους δυσάρεστο γεγονός. Η επαιτεία σήμερα είθισται να αντιμετωπίζεται από την πλειονότητα ακόμη και των πιστών υπό την φαρισαϊκή αντίληψη της ματιάς του ισχυρού προς τον αδύναμο... Προσωπικά όμως το γεγονός αυτό μου έδωσε το πνευματικό εκείνο ερέθισμα για να αναλογισθώ στο ακαλλιέργητο χωράφι του νου μου, πως όλοι κατά κάποιο τρόπο είμαστε επαίτες των ευλογιών του Θεού. Θυμήθηκα λοιπόν τον φτωχό και ταπεινό Λάζαρο της γνωστής Παραβολής και τον ταύτισα με τα παιδιά των Βεδουΐνων και διέγνωσα στον εαυτό μου τη σκληρότητα του πλουσίου. Καθώς αναλογιζόμουν το μεγαλείο της προσφοράς και της θυσίας για τον άλλον οδεύοντας προς το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά ένιωσα φοβερά ένοχος. Γιατί στο μεγαλείο αυτό διαπιστώνεται πως κρύβεται η θυσιαστική αγάπη. Και η αγάπη τούτη εκδηλώνεται μόνο μέσα από τη συνειδητή προσωπική σου στέρηση, η οποία έχει στόχο και αποβλέπει στην ευτυχία του πλησίον, δηλαδή του άλλου είτε αυτός νοείται ως το παιδί μας, είτε ως ο γείτονάς μας είτε ως ο συμπολίτης μας και προπαντός είτε ως ο εχθρός μας. Ο νους μου τότε φτερούγισε στα πλούτη και τους θησαυρούς της μεγάλης Αγίας Αικατερίνης, τον οίκο της οποίας ήδη προσεγγίζαμε σιγά -σιγά. Θησαυροί που είχαν να κάνουν με την τήρηση των ευαγγελικών ρήσεων και όχι με τις υλικές απολαύσεις της εφήμερης ζωής.

 
Η δύναμη της ευλογίας στη θωράκιση του ανθρώπου
(3/12/08 13:03)

Η μετάβαση από το καλοκαίρι στο χειμώνα συνοδεύεται και από μία σειρά αναγκαίων αλλαγών που αποβλέπουν στην προστασία του ανθρώπου από το κρύο. Οι νοικοκυρές λ.χ. στρώνουν τα χαλιά, κατεβάζουν τα χειμωνιάτικα ρούχα και εν γένει θωρακίζουν το σπίτι και την οικογένεια έναντι της παγωνιάς και του κρύου. Οι νοικοκυραίοι από την άλλη αγοράζουν πετρέλαιο η ξύλα, επισκευάζουν τις σκεπές, φροντίζουν την τροφή για τα ζώα τους προκειμένου να εξασφαλίσουν την απαραίτητη γι’ αυτούς και γι’ αυτά θωράκιση. Στην ουσία λοιπόν ο άνθρωπος φροντίζει να οχυρώσει το σώμα του και το περιβάλλον του, ώστε να αντιμετωπίσει ορθά την νέα φυσική κατάσταση. Στην προσπάθεια αυτή εξασφάλισης των απαραίτητων εφοδίων μάλιστα χαράσσονται ολόκληρες πολιτικές γραμμές από κυβερνήσεις που έχουν επίκεντρο το θέμα τούτο. Δεν εκλείπουν μάλιστα οι καυγάδες, οι κομματικές αντιπαραθέσεις, οι ιδιοτέλειες κ.ο.κ. Μεγάλη λοιπόν φροντίδα και αναγκαία για το ανθρώπινο σώμα αλλά και ότι σχετίζεται μ’ αυτό, είτε αφορά την τροφή του είτε αφορά την ενδυμασία του και εν γένει με όλα αυτά που το τέρπουν και το συντηρούν. Εάν πραγματικά όμως, φρόντιζε ο άνθρωπος, όπως μου έλεγε κάποιος γέροντας ασκητής από το Παγγαίο Όρος κατά τον ίδιο τρόπο την ψυχή του τότε στ’ αλήθεια ο πλανήτης μας από τσουκνίδα που κατάντησε ένεκα της ανομίας μας θα ευωδίαζε ως τριαντάφυλλο.

 
Η συστημένη επιστολή του τρελο -Γιάννη
(3/10/08 15:26)

Του Διονύση Μακρή ΜΕΡΟΣ Γ Τράβηξε τότε στην αγκαλιά του τον Δημήτρη και τον φίλησε ενώ ταυτόχρονα τον χάιδεψε στο κεφάλι. Η μητέρα του Πολυξένη και ο σύζυγος της Παναγιώτης που παρακολουθούσαν τη σκηνή ήταν εμφανώς συγκινημένοι. Η κυρά Πολυξένη τότε πήρε το λόγο και είπε. «Για μας ο τρελο- Γιάννης αποτέλεσε οικογενειακό στήριγμα. Ήταν αυτός που συνέβαλε ώστε να κάνουμε στροφή προς τον Χριστό. Άλλαξε τη ζωή μας και μας έκανε κοινωνούς του θαύματος της σωτηρίας. Μας έφερε στο σπίτι μας την ευλογία και με τις εποικοδομητικές παρεμβάσεις του έσπασε τους τοίχους του εγωισμού που μας αποξένωναν από τον πλησίον μας. Για μένα, τον Παναγιώτη και τα παιδιά μου υπήρξε φίλος και αδελφός. Ως αδέλφια του λοιπόν αποφασίσαμε πριν λίγο να σας προτείνουμε να μαζευτούμε το προσεχές Σάββατο στην ενορία μας, να τελέσουμε το τριήμερο μνημόσυνο και εν συνεχεία να έλθετε στο σπίτι μας να φάμε όλοι μαζί τιμώντας τη μνήμη του». Η πρόταση της κυρά –Πολυξένης μας βρήκε όλους σύμφωνους. Ο κυρ- Αναστάσης μάλιστα που πήρε αμέσως το λόγο συμπλήρωσε πως θα ήταν καλό αυτή η αυθόρμητη συζήτηση που άνοιξε στην αίθουσα του Κοιμητηρίου να συνεχιστεί.

 
Ο τρελο -Γιάννης της Αθήνας, ο διά Χριστόν σαλός
(3/9/08 15:53)

ΜΕΡΟΣ Β


Του Διονύση Μακρή


Δάκρυα τότε κύλησαν και από πολλούς άλλους παριστάμενους. Όλοι ήθελαν να καταθέσουν τη δική τους μαρτυρία. Δύο κοπέλες παρατηρούσαν αμήχανα πιο απόμακρα. Στο πρόσωπό τους ζωγραφιζόταν έκδηλα ο θαυμασμός ανάμεικτος με το συναίσθημα της θλίψης. Κανείς εκ των παρευρισκομένων δεν τις γνώριζε και όλοι αναρωτιόντουσαν να μάθουν ποιες ήταν. Ο κυρ Αναστάσης πίστεψε πως θα συνδέονταν με κάποια συγγένεια και ως διαχειριστής που ήταν πήρε την πρωτοβουλία και τις ρώτησε αν είχαν κάποια σχέση με τον εκδημήσαντα προς Κύριον. Η πιο εύσωμη τότε, αφού σκούπισε τα δάκρυά της άρχισε να λέγει. «Ονομάζομαι Αρετή και μαζί με τη φίλη μου την Καλλιόπη εργαζόμαστε στο νοσοκομείο Παίδων. Πριν από αρκετά χρόνια γνωρίσαμε τον κυρ-Γιάννη τον Κλόουν. Έτσι τον ξέραμε αυτόν που εσείς αποκαλείτε τρελο -Γιάννη. Ερχόταν σχεδόν κάθε Κυριακή απόγευμα φορτωμένος πάντα με παιχνίδια. Τα μοίραζε στα παιδιά και έπαιζε μαζί τους. Τα αγαπούσε όλα αλλά έδειχνε ιδιαίτερη μέριμνα και αγάπη σ’ όσα νεογέννητα μεγάλωναν στο νοσοκομείο μόνα τους, επειδή τα είχαν εγκαταλείψει οι γονείς τους. Τους έφερνε ρούχα, παιχνίδια και όλο και άφηνε και κάποια χρήματα στην εφημερεύουσα νοσοκόμα μη τυχόν χρειαστούν και κάτι άλλο στο διάστημα που εκείνος δεν ερχόταν. Εμείς δεν τον ξέραμε ως τρελό, όπως εσείς. Για μας ήταν ο πιο καλός κλόουν που διασκέδαζε όσο κανείς άλλος τα παιδιά...».

 
Ο τρελο -Γιάννης της Αθήνας, ο διά Χριστόν σαλός
(10/7/08 16:57)

Η διά Χριστόν σαλότητα, αποτελούσε ως γνωστό πάντοτε ένα από τα πιο όμορφα κεφάλαια στο πολυάριθμο Συναξάρι των Αγίων μας στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Ένα λίαν διδακτικό κεφάλαιο σωτηρίας, που έδειχνε στην ουσία πως η δικαιοσύνη και η κρίση του Θεού διαφέρει απ’ αυτήν των ανθρώπων. Ένα λιθαράκι επιπλέον σ’ αυτό το κεφάλαιο αποτελεί και η ιστορία που μας αφηγήθηκε ένας ταπεινός λευϊτης του ευαγγελίου, ένας στενός φίλος του Κυρίου μας, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του Αγίου Αναστασίου του Γόρδιου που ζει στα ευλογημένα βουνά των Αγράφων. Πρόκειται για ένα πραγματικό άνθος ευωδίας που ολοένα και περισσότερο ανακαλύπτεται από τις καταπονημένες από τη ζωή ψυχές, που σαν μέλισσες ταξιδεύουν κοντά του για να γευτούν ως δώρο την πολύτιμη γύρη που εκπέμπει η παρουσία του και ο λόγος του. Η αφήγηση του αφορούσε έναν κατά Χριστό σαλό, που έζησε σε μια από τις απρόσωπες, απρόσιτες και αποξενωμένες γειτονιές της Αθήνας. Ο τρελο-Γιάννης ζούσε σε μια φτωχική γκαρσονιέρα που κληρονόμησε από τη μητέρα του σε μια πολυκατοικία 20 διαμερισμάτων. Εργαζόταν στο φούρνο στη γειτονιά και έπιανε δουλειά ξημερώματα.

 
Η «βασιλειάδα» του Μητροπολίτη Πειραιώς Καλλινίκου
(3/2/06 16:44)
“Μοναδική μου πρόθεση είναι η δόξα του Θεού και η ωφέλεια του λαού μας. Αγάπησα την Εκκλησία και αφιερώθηκα στην ιεραποστολή από τα παιδικά μου χρόνια. Θέλω να συνεχίσω να διακονώ το λαό μας. Άλλως δεν έχω λόγο παρουσίας, γιατί ο Επίσκοπος ζει για το λαό και πρέπει να ζει για το λαό… Έχω συναίσθηση πατέρα. Ο πατέρας πρέπει να θυσιάζεται για τα παιδιά του. Και όταν θυσιάζεται κάνει απλώς το καθήκον του, δεν κάνει τίποτε περισσότερο. Αυτό προσπάθησα να κάνω, δεν είδα τον εαυτό μου κάπως αλλοιώς παρά σαν πατέρα του λαού. Και έτσι θέλω να πεθάνω. Σαν πατέρας του λαού μου”.  
Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Σταυροδρομίου Κωνσταντινουπόλεως
Ο Ιερός ενοριακός – κοινοτικός Ναός της Αγίας Τριάδος Σταυροδρομίου, βρίσκεται κοντά στη κεντρική πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης. Όπως αναφέρει ο ιστορικός Πολύβιος Στράντζαλης: «Το Σταυροδρόμι είναι η περιοχή που βρίσκεται απέναντι από την παλιά Κωνσταντινούπολη. Αρχίζει από το τέλος του Γαλατά και φτάνει μέχρι το Σισλί. Περιλαμβάνει τις συνοικίες που βρίσκονται δεξιά και αριστερά της Μεγάλης Οδού του Πέραν. Η περιοχή πήρε το όνομά της από τους Έλληνες της Πόλης που διέσχιζαν την περιοχή και σχημάτιζαν έναν σταυρό.  
Ιερά Βασιλική, Σταυροπηγιακή καί Πατριαρχική Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους
«Η Βασιλική και Πατριαρχική Ιερά Μονή του Κουτλουμουσίου, ίδρυμα του 12ου αιώνος και κρίνον αειθαλές εις το Περιβόλι της Θεομήτορος, εκτίσθη από γόνον της μικρασιατικής οικογένειας των Κουτλουμούς εις έπαινον δόξης του Μεταμορφωθέντος Κυρίου, εκοσμήθη υπό των Κομνηνών και Παλαιολόγων και διπλοστέριωσεν με τα παλαίσματα των κληθέντων εις την ισάγγελον πολιτείαν».  
Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Ξηροποτάμου Αγίου Όρους
Η Ιερά Βασιλική, Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Ξηροποτάμου, βρίσκεται χτισμένη στη δυτική πλευρά της χερσονήσου του Άθω, σε υψόμετρο 200 μέτρων σε μια τοποθεσία με πανοραμική θέα και σε πολύ μικρή απόσταση απο το λιμάνι της Δάφνης. Η παράδοση αναφέρει ότι η μονή χτίστηκε την εποχή της αυτοκράτειρας Πουλχερίας (450 – 457).

 
Ο κατά Χριστόν σαλός ποιμένας της Μακεδονίας
«Μάθετε να συγχωρείτε τους πάντες. Μόνο δια της συγνώμης και της μετανοίας ανοίγουν οι πύλες της βασιλείας των Ουρανών. Η Κυριακή προσευχή (Πάτερ ημών) είναι σαφής στο σημείο αυτό», ψιθύρισε από το κρεβάτι του νοσοκομείου Παπανικολάου Θεσσαλονίκης, όπου νοσηλευόταν με εγκεφαλικό επεισόδιο, την ημέρα συγγραφής του κειμένου, ο παραιτηθείς Μητροπολίτης Ζιχνών Σπυρίδων.  
Γαληνεύει ψυχές και ενισχύει την πίστη ο Ιεράρχης της Ύδρας
Στις 17 Φεβρουαρίου ε.έ. συμπληρώθηκαν δύο έτη από την ημέρα της ενθρονίσεως του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ.κ. Εφραίμ. Μια διετία μεστή πνευματικής καρποφορίας και ποιμαντικής δράσης. Μας δίδετε έτσι η ευλογημένη ευκαιρία να καταγράψουμε σε σύντομες γραμμές την διετή παρουσία εις την οιακοστροφία της θεόθεν λαχούσης αυτώ θεοστηρίκτου Ιεράς Μητροπόλεως μας.  
Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίας Τριάδος Χάλκης
Όπως αναφέρει ο γνωστός ιστοριοδίφης ιατρός Ακύλας Μήλλας «το μεγαλόπρεπο κτίριο της Μονής Αγίας Τριάδος, λιθόκτιστον, ευρύστερνον, καλλιπρεπές, με κίονας και κλίμακας μαρμάρινους, με ευρείς διαδρόμους και αίθουσας αληθώς βασιλικάς, δεσπόζει στην κορυφή του ομώνυμου λόφου, βορείως της χώρας Χάλκης». Στο τρίτο κατά σειρά νησί των Πριγκιπονήσων, βρίσκεται η παλαίφατη μονή που έχει συνδέσει άρρηκτα το όνομα της, με την ιερή επιστήμη της θεολογίας.  
Με την ψήφο του κλήρου και του λαού η εκλογή των ποιμένων της εκκλησίας
Στην Εκκλησία που ίδρυσε με το Αίμα Του ο θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός το Ιερατείο Της εκλέγεται, χειροτονείται και τοποθετείται με την ψήφο και του πιστού λαού, ή όπως αποφαίνονται οι Ιεροί Κανόνες: «παν το Ιερατείον συμφωνείν και αιρείται... και το ικανόν τη βουλήσει του πλήθους χρη γενέσθαι» (Καν. 7ος Θεοφίλου Αλεξανδρείας και 6ος Συν. Σαρδικής).  
Η Προβληματική των Μεταμοσχεύσεων
«Η σύγχρονη ιατρική βλέπει τον άνθρωπο ως μηχανή. Περιορίζει ουσιαστικά το ενδιαφέρον της στο ανθρώπινο σώμα παραθεωρώντας ή και σωματοποιώντας εντελώς την ψυχή του»  
Ο ναός του Αγίου Γεωργίου Ασωπού Λακωνίας
Ο Ασωπός Λακωνίας είναι γνωστός στο πανελλήνιο από τα γευστικά πορτοκάλια που παράγει αλλά και από την πολύ θερμή πίστη των κατοίκων του. Είναι χαρακτηριστικό ότι τις Κυριακές, όλα τα σπίτια του χωριού ερημώνουν, γιατί όλος ο κόσμος βρίσκεται στην εκκλησία. Η πίστη των κατοίκων διαπιστώνεται και από τον επιβλητικό και μεγαλοπρεπή βυζαντινό ναό με το πανέμορφο καμπαναριό στο κέντρο του χωριού.  
»www.vimaorthodoxias.gr»
Πιστεύετε ότι η "έξυπνη Κάρτα του Πολίτη" σχετίζεται με τη στέρηση της προσωπικής ελευθερίας (αυτεξούσιο);
1. ΝΑΙ
2. ΟΧΙ
3. ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ
Αυτή την στιγμή υπάρχουν on-line οι παρακάτω χρήστες
Διαχειριστές 0
Επισκέπτες 268
Σύνολο Χρηστών 268
Ορθόδοξη Χριστιανοσύνη - Οδηγός Ορθόδοξων Πηγών στο Διαδίκτυο

ΜΗΝΙΑΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
Λαγουμιτζή 42, 117 45 - Αθήνα
Τηλ: 30 210 9212315, 9212 574
Fax: 30 210 9226970, Email: info@orthodoxia.gr